[Review]"ยอดมนุษย์เงินเดือน" เพื่องาน เพื่อเงิน เพื่อชีวิต!!

 
 
อยากเขียนถึงมาสักพักละ แต่ติดนู่นนี่เลยไม่ได้อัพซักที 
เพราะฉะนั้นตอนนี้สบโอกาสแล้ว ก็จะขอรีวิวซะหน่อย
 
 
คราวนี้เป็นหนังไทยอีกแล้วว  ขอนำเสนอ
 
 
"ยอดมนุษย์เงินเดือน" 
 
 
 
 
พี่ติ๊กหล่อโฮกกกก /ไม่
 
 
 
 

เรื่องมันเริ่มที่ วันนึงในเดือนเมษาที่ผ่านมา
เรามีโอกาสดูหนังกับมนุษย์เงินเดือนตัวเป็นๆค่ะ  
 


ไม่ใช่ใครที่ไหน  เขาคือ คนที่เขาทำงานเลี้ยงเรามาร่วมยี่สิบปีนั่นแล
 
 
พ่อแม่เราเอง :)
 
 
 
เราโตมาในบ้านที่พ่อแม่ญาติพี่น้อง ทุกคน ถ้าไม่เรียนหนังสืออยู่  
ทุกคนทำงานประจำค่ะ  ออกไปทำงานแต่เช้า กลับบ้านสี่ห้าโมงเย็น  สิ้นเดือนเงินออก
 
 

เรามีความสงสัยคล้ายๆ "หวาย"  นางเอกของเรื่อง
ผู้ซึ่งเรื่องจำกัดความไว้สั้นๆว่า "ติสท์แตก แหกกฏ"
 
 
 
//นี่ล่ะหวาย
 
 


ทำไมเราถึงยอมทำงานหนัก เพื่อเงินเดือนไม่กี่หมื่น ยอมทำงานทั้งปี
แลกกับวันหยุดยาวไม่กี่วัน และโบนัสปลายปีที่เพิ่มมาไม่เท่าไหร่...
 
 
 

พวกเขา จะถูกเรียกว่า "ยอดมนุษย์" ได้อย่างไร???
 

คุณแม่ที่ดูแล้วบอกเรามายิ้มๆว่า  "มันเหมือนชีวิตจริงเลยนะ"
 
 
 

ด้วยความอยากรู้ก็นั่งดูไปค่ะ
 
 


แน่นอน  หนังพูดเรื่องพนักงานประจำกินเงินเดือนที่มีลักษณะนิสัย จัดว่า 
นี่แหละพนักงานเงินเดือนของแท้(ที่เจ้าตัวยืนยันเองเลยนะ)
 
 
 

ไม่ว่าจะ  ใช้เงินเดือนไม่ชนเดือน  แอบนินทาเจ้านายบ้าง  
เทรนนีที่เอาแต่มาสายการ   เข้าประชุมทีเอาโบนัสมาขู่ว่าถ้าทำไม่ได้อาจจะไม่พิจารณาให้
คุณเลขาที่ประสานงานมือเป็นระวิง แต่เงินเดือนไม่เท่าไหร่ แถมวันหยุดก็ยังต้องทำ
พนักงานชายหนุ่ม(โสด) ที่จับกลุ่มแอบมองสาวกันบ้าง
การจับฉลากปีใหม่ ที่พนักงานทุกคนมากินเลี้ยงกัน
พนักงานลาออกไปคลอดลูกหรือ  
รองหัวหน้าแผนก  ที่ทำงานนานแทบตาย ก็ไม่ได้เป็นหัวหน้าซะที...
 
 
 
 
 
 
 
 

มองเผินๆ อาจจะสงสัยว่า  ชีวิตซาลารี่แมนเนี่ยนะ มาเป็นหนัง  มันจะเล่าอะไรได้??

 
 
หนังเลยใส่ปัจจัยที่แหวก แหก ทุกอย่างตามปกติลงไป นั่นคือ !

นางเอกค่ะ  "หวาย" ผู้ที่ตั้งคำถามกับชีวิต เข้าแปดออกสี่มาตั้งแต่ต้น

หวาย  เป็นทุกอย่างที่ตรงข้ามกับทุกคนในบริษัทหวายติสท์
หวายชอบเล่นอะไรที่เขาไม่เล่น หวายชอบวาดรูป มากกว่าสรุปข้อมูลการตลาด
หวายเป็นคนหลวมๆ ไม่ค่อยวางแผนในชีวิต ไม่แม้กระทั่งจะสแกนไวรัสในตั๊มป์ไดรฟ์
 

และที่สำคัญ  หวายไม่ชอบทำงานประจำ

อุแม่เจ้า  ดูไปแล้วเจ็บใจจี๊ด
 
 

เรารู้สึกว่า หวายเป็นตัวแทนของเด็กยุคเรานะสมาธิสั้น  ไม่ชอบจดจ่ออะไรนานๆ  
แต่เรียนรู้ไว้  รักอิสระ ไม่ชอบอยู่ในกรอบมาทำงานประจำ  เพราะแม่บอกให้มา  
หวายไม่เข้าใจว่า ทำไมเราจะต้องอยู่ในกรอบ
 
 

กรอบที่มีชื่อเรียกว่า " งานประจำ " 
 
 

เรื่องที่ดำเนินไปไม่หวือหวามาก มีมุกตลกประปรายพอให้ขำยิ้มๆกรุบกริบเป็นกระสัย
ไม่ถึงกับขำน้ำตาเล็ด แต่ไม่ถึงกับเศร้า 
 
ตัวละครทุกตัวมีเป้าหมายของตัวเองที่จะต้องทำมันให้บรรลุ
ในขณะเดียวกันก็มีเป้าหมายร่วมที่เรียกว่า "งาน" และเงิน "โบนัส"

 
 
เอ๊ะ  ดูๆไป

 
 
 
ภาพรวมของหนังมันช่างคล้ายกับ ชีวิตของพนักงานออฟฟิศเสียนี่กะไร!!



เราเป็นคนหนึ่งที่ยังไม่ได้เข้าไปสู่ระบบการทำงานค่ะ
 
 

เรามองหนังเรื่องนี้แว่บแรกคิดว่ามันไม่น่ามีอะไร  
ชีวิตพนักงานธรรมดาอาจจะไม่สนุกเท่าไหร่นัก เราก็เลยไม่เคยอยากดู
ต่างจากแม่กับพ่อเรา ที่บังเอิญได้เปิดดู แล้วเขาบอกมาว่า  หนังมันโอเคเลยนะ!
 
 

ทำไมเราถึงรู้สึกต่างกัน ในขณะที่เรามองหนังเรื่องเดียวกัน?
 
 
 

คนที่ ยังไม่เข้าไปสู่ระบบอะไรก็ตามเยี่ยงดิฉันนั้น ดัน มองชีวิตพนักงานเงินเดือน ซ้ำๆเดิมๆ มาเช้าตอกบัตรเย็นเลิกงานกลับบ้าน มีความหวังจะเลื่อนขั้น จะได้โบนัส จะมีความมั่นคง  จะซื้อบ้าน ซื้อรถ
จะได้เงินเดือนเพิ่ม งานจะเสร็จทันกำหนด  บลาๆๆๆ   ว่า
 
 

โอ้ยตายยย  ชีวิตมีเท่านี้เอง????


มองกลับกัน
 
 

คนที่ทำงานจริงๆแล้ว ใช้เงินจริงๆจากตรงนั้นมาแล้วเขามองว่า  
หนังมันสะท้อนชีวิตคนทำงานจริงๆได้ดีเพราะของจริงมันก็ไม่ต่างจากนี้
ออกจะดีหรือแย่กว่าหรือเท่าทุนซะด้วยซ้ำ


ชีวิตทำงานมันก็คงเป็นแบบนี้แหละเรื่อยๆ อึนๆ ขมๆ หวานๆ ปะปนกันจนเดาไม่ออก 
 

แต่ทำไงได้ มีงานก็ต้องทำงานนี่นา 
 
 

เราคงรู้สึกคล้ายๆหวาย ที่ตอนแรกไม่อยากทำงานออฟฟิศมาทำเพราะจำใจ
แต่พอได้ทำหวายก็เรียนรู้ว่า ชีวิตพนักงานเงินเดือนจริงๆแล้ว  
ก็ไม่ได้แย่นัก อาจจะไม่สนุก เหมือนหนังที่เดินไปเรื่อยๆ
 
 
 
แต่หนังย่อมมีเป้าหมาย (อย่างน้อยก็ทำเพื่อโบนัสในเรื่อง)
 
 
 

ซาลารี่แมนทั้งหลายพวกเขาก็มีเป้าหมายของตัวเองเหมือนกัน!




เราไม่แปลกใจที่เราตั้งคำถามกับความเป็นไปของอาชีพเหล่านี้
เพราะเราเห็น แต่ไม่เคยทำความเข้าใจ  เราโหยหาอิสระ  อยากไปผจญภัย อยากเที่ยว
 

เราไม่มีต้องกังวลกับปัจจับที่เรียกว่า "เงิน " เพราะเรายังไม่มีภาระอะไร
 

เรารู้สึกว่าเงินมันหาง่ายมาตลอดจนกระทั่งมีโอกาสทำงานแลกเงินดูบ้าง เล็กๆน้อยๆ แล้วพบว่ามันไม่ง่ายเลยที่จะทำงานให้ผ่านไปงานหนึ่งๆเพื่อแลกเงินสักก้อน

เราไม่ได้ทำงานเพื่อเงิน เพียงอย่างเดียว  เราทำงานเพื่อซื้อความสุข
ให้กับตัวเรา คนรอบตัวเราเพื่องานที่ดี เพื่อชีวิตที่ดี  
 
 
 
เราทำงาน ไม่ใช่เพื่อตอบคำถามว่า "ทำไปเพื่ออะไร"
 

แต่ "ทำไปเพื่อใคร"
 
 


เหมือนทีแรกที่เราไม่คิดจะดูหนังเรื่องนี้เพราะคิดว่า อาจจะไม่สนุก
 
 
สุดท้ายพอมาดูจริงๆ ถึงจะสนุกน้อยกว่าที่คิด เราก็เรียนรู้อะไรมากขึ้น
 
 

ไม่ชอบอยู่ในระบบ ไม่ใช่ไม่จำเป็นที่จะต้องเรียนรู้ระบบ
ไม่ชอบวางแผน ไม่ใช่ไม่จำเป็นที่ต้องหัดวางแผนดูบ้าง
ไม่ชอบงานประจำ ไม่ได้หมายความว่าคุณไม่จำเป็นต้องรู้จักและทำความเข้าใจมัน
 
 
วิธีทำงานอาจจะต่างกัน แต่เราก็มีเป้าหมายไม่ต่างกันนัก


สุดท้าย หวายกับเราอาจจะได้ใช้ชีวิตแบบมนุษย์เงินเดือนหรือไม่ก็ตาม

แต่เรารู้แล้วว่าความเป็นยอดมนุษย์ของพวกเขาเหล่านี้เป็นอย่างไร



ก็เราถูกเลี้ยงมาด้วยสองมือของสุดยอดมนุษย์เงินเดือนตั้งสองคนนี่!
 
 
: )
 

Comment

Comment:

Tweet

รักหนังเรื่องนี้เหมือนกันครับ รอชมมาตั้งแต่เข้าโรงละ
ไม่ได้ไป ก็เลยได้ดูจากแผ่นที่น้องชายเช่ามาให้ดู
จริงแล้วไม่คาดว่ามันจะดีมากนะ แต่ก็แค่อยากดูว่า
เขาจะเอาเรื่องของคนทำงานมาเล่นอะไรได้บ้าง
ปรากฎว่า ไม่ได้มีแต่ตลกไร้สาระ แต่มีภาพบรรยากาศ
ของคนในออฟฟิศซึ่งตรงกับใครหลายๆ คนได้เลยเชียว
น้องหวายน่ารักครับ ติสต์ดี / พี่ติ๊กจะหล่อไปไหนHot! confused smile

#3 By Mr.P on 2013-05-04 09:06

ดูจบแล้วไม่อยากทำงานประจำ O<--< 
#คราวหน้ารีวิวimissyouนะพี่ติ๊กเหมือนกัน 55555

#2 By KIPPE @ ภัทร on 2013-05-03 00:55

ไอเดียความคิดน่าสนจนอยากเอามาดูบ้างเชียว
อยากดูตั้งแต่หนังเข้าโรงละ แต่ไม่ได้ดูซักทีsad smile

#1 By แมวหน้าแว่น on 2013-05-02 08:30