รอบที่แล้วเขียนถึงคู่กรรมไปเป็นหนังไทยนะ คราวนี้จะเป็นหนังที่ออกไปไกลอีกนิดนึง
ในประเทศที่สาวไทยเรานิยมมิน้อย

ประเทศเกาหลีค่ะ 

หนังเรื่องนี้พูดถึงความรักความผูกพันของสาวน้อยคนหนึ่ง กับ น้องหมา(?)
แต่เป็นน้องหมาในร่างของหนุ่มน้อยที่จขบ.เห็นหน้าแล้วใจสั่นระทวยมากกก
 
A Werewolf Boy จ้าา
 
 


การีวิวคราวนี้จึงจะเป็นการรีวิวที่ลำเอียงและชมซะเป็นส่วนใหญ่(ฮ่าา)
เนื่องจาก ประเด็นแรก มันเป็นหนังที่จขบ.ชอบทีเดียวเลยแหละสอง พระเอกคือ ซงจุงกิ ซึ่งก็ชอบมากกก ตั้งแต่เขาเล่น Sankyunkwan Scandal แล้ว(และมากรี๊ดสุดๆตอนเล่น Nice guy/Innocent Man)
 
 
 

จะพยายามเขียนให้เป็นกลางสุดๆแล้วกันนะ /ซับน้ำตา


มาต่อกัน
 

สุนัขเนี่ยไม่ใช่หมาน้อยเฝ้าบ้านนะคะ แต่ว่า คราวนี้มาในรูปของ "หมาป่า"
 
 

ขึ้นชื่อว่าเป็นสุนัขน่าจะเลี้ยงให้เชื่องได้ แต่นั่นไม่ใช่ "ชอลซู" พระเอกของเรา
หมาป่า ชื่อมาก็บอกแล้วว่ามาจากป่า เป็นสัตว์ป่า
 
 
แว่บแรกได้ยิน คงจะนึกถึงความป่าเถื่อน ดุร้าย  และเป็น "อันตราย"
มารวมกับคำว่า "มนุษย์"  รวมร่างปั่นรวมกันแล้วบู้ม! เป็นโกโก้**ตู๊ด** (เซ็นเซอร์กันโฆษณา)


ฟิวชั่นเป็น "มนุษย์หมาป่า" 


โอ้วพระเจ้า มันน่ากลัว มันโหดร้าย กลายร่างตอนเจอพระจันทร์ ฟัดกับแดร็กคูล่าแน่นอน!
 
 
 

 ขอให้ทิ้งความคิดนี้ไปเสียแล้วมาเปิดใจรับความใสของเฮียจุงกิให้เต็มตา
กับ มนุษย์หมาป่าหน้าใสเหมือนทำเลเซอร์ในวุฒิ**ตู๊ด**คลินิกกันนะคะ
 
 
 
 
(ดูความใสของพระเอกสิเอ้อ!!)
 
 
 

กลับมาสาระ


เนื้อเรื่องคร่าวๆ ของหนังหนุ่มน้อยมนุษย์หมาป่าน่าเอ็นดู น่ากิน 
เริ่มขึ้นเมื่อ ย้อนกลับไปเมื่อ 47 ก่อน ในชีวิตของคุณยาย "คิมซุนอี"  
เมื่อก่อนคุณยายเป็นเพียงสาวน้อยคิมซุนอี ผู้ที่แทบไม่เคยมีรอยยิ้มบนหน้า
แถมยังร่างกายไม่แข็งแรง(ครบสูตรเกาหลีมาก) มีครอบเพียงแม่และน้องสาวอีกคนเท่านั้น
 

ครอบครัวของคิมซุนอีต้องย้ายบ้านมาอยู่ในชนบทที่มีเพื่อนบ้านแค่สองครอบครัว
และเป็นบ้านที่ซื้อในชื่อลูกชายเพื่อนพ่อ ซึ่งกร่างแล้วก็น่าหมั่นไส้ซะไม่มี  
นอกจากนั้นตานี่เป็นคนที่กะว่าจะแต่งงานกับซุนอีด้วยแน่นอนเธอไม่ได้ชอบเขาเท่าไหร่
เพราะตานี่ไม่ได้รวยอย่างเดียว  นิสัยยังแย่มากอีกด้วย 

จนกระทั่งวันหนึ่ง ซุนอี ไปเก็บ (ใช้คำนี้แหละเหมาะ) เด็กคนหนึ่งมาได้


เป็นเด็กหนุ่มที่แปลกมากค่ะ เพราะเขาไม่พูด เนื้อตัวมอมแมม
กินข้าวมูมมาม แถมยังขู่ แฮ่  คนที่เข้ามาใกล้เหมือนกลัวจะทำร้าย 
 

เอาว่า พฤติกรรมโดยรวมแล้ว เหมือนหมาที่ยังไม่เชื่องตัวหนึ่ง ดีๆนี่เอง
 
 
ไม่มีใครรู้ที่มาของเขา แต่คาดว่าน่าจะเกี่ยวข้องกับเจ้าของบ้านเก่าที่เลี้ยงหมาป่าไว้มากมายครอบครัวซุนอีจึงต้องรับอุปการะเขาไปในที่สุด และตั้งชื่อเขาว่า "ชอลซู"


ถ้าเล่ามากกว่านี้จะสปอยล์แล้วล่ะ 


เอาล่ะ จากที่ดูพ่อมนุษย์หมาป่าไปแล้วเราพอจะสรุปคร่าวๆออกมาได้ประมาณนี้

เรื่องภาพ
 

ไม่ต้องห่วงพี่เกาเลยเรื่องนี้ เราว่าเกาหลีเป็นประเทศหนึ่งที่ใส่ใจเรื่องเซตมากประเทศหนึ่งในโลก
เพราะฉะนั้นฉากเอย ภาพเอย สวยแน่ไม่ต้องเป็นห่วง
แล้วเราจะได้เห็นโลเคชั่นที่แปลกตาไปจากหนังเรื่องอื่นด้วย 
 
โปรดักชั่นไม่ยิ่งใหญ่อลังการ แต่มีจุดขายอยู่พอดูเลยค่ะ

เราจะได้เห็นธรรมชาติของเกาหลีที่ไม่ใช่ย่านเมืองแต่จะเห็น ชนบท เห็นป่า เห็นน้ำตก ภูเขา